Ο Ir. Yalom, στο βιβλίο του «Θεωρία και Πράξη της Ομαδικής Ψυχοθεραπείας», καθορίζει τους θεραπευτικούς παράγοντες της ομαδικής θεραπείας:

Κατανόηση του εαυτού: τα άτομα ανακαλύπτουν και διερευνούν άγνωστες πτυχές του εαυτού τους

Ενστάλαξη ελπίδας: η ομάδα αποτελείται από άτομα που βρίσκονται σε διαφορετική φάση της θεραπευτικής τους διαδρομής με αποτέλεσμα η πρόοδος κάποιων μελών να λειτουργεί ενθαρρυντικά για άλλα.

Καθολικότητα: πρόκειται για την αίσθηση ότι τα θέματα που μας απασχολούν έχουν μια καθολική, πανανθρώπινη προέλευση.

Αλτρουισμός: αναπτύσσεται η αυτοεκτίμηση μέσα από την προσφορά βοήθειας στους άλλους.

Διαπροσωπική μάθηση: μέσα από την αλληλεπίδραση με τους άλλους το κάθε μέλος αναγνωρίζει πώς επιδρούν συγκεκριμένες συμπεριφορές του πάνω στους άλλους.

Οικογενειακή επαναδιαδραμάτιση: το περιβάλλον της ομάδας προσομοιάζει οικογενειακό περιβάλλον στο οποίο κάθε μέλος μπορεί να επεξεργαστεί εμπειρίες που έχουν συμβάλει στην ανάπτυξή του.

Συνεκτικότητα: δημιουργείται από τους κοινούς στόχους των μελών της ομάδας, μέσα στην οποία ο καθένας βιώνει αποδοχή και ασφάλεια.

Κάθαρση: πρόκειται για τη συναισθηματική ανακούφιση που προκαλεί το μοίρασμα επώδυνων συναισθημάτων.

Μετάδοση πληροφοριών: προκαλείται από το μοίρασμα εμπειριών, απόψεων, συμβουλών.

Μιμητική συμπεριφορά: πρόκειται για την υιοθέτηση στάσεων και συμπεριφορών που είναι ωφέλιμες.

Υπαρξιακοί παράγοντες: αφορά στη συνειδητοποίηση των σημαντικών θεμάτων της ζωής, την ανάληψη της προσωπικής ευθύνης, την πιο ειλικρινή στάση απέναντι στις ανάγκες μας.